Toen ze eenmaal gesetteld waren in het restaurant. Had Guusje tegen hem gezegd dat ze dat hele avontuur daar in New York met haar uiterlijke metamorfose en de huidige transformatie van haar huis als een enorme bevrijding ervoer. "Het is echt of ik de hele zooi van de afgelopen jaren van me af heb gezet, de depressie, het zoeken naar een nieuwe richting, onze scheiding,  de daarop volgende communicatiestop tussen ons en dan nu ook nog eens dat gedoe over de zaak.  Het was allemaal te veel te lang en niet goed. Het is dat jij mij nu gebeld hebt op aangeven van die coach van je, maar anders had ik jou gebeld, want het is nu eens tijd dat we de zaken eens goed gaan afhandelen Koos. We hebben veel te veel in het midden gelaten en ik wil mij daar zelf zeker niet helemaal in vrij pleiten, want het was echt niet handig dat ik X over de zaak had verteld, maar ik had ook niet kunnen vermoeden dat hij daar zo mee aan de haal zou gaan. Maar het is ook zo, dat jij wel eens meer van je had kunnen laten horen. Ik ben verdomme toch ook grootaandeelhouder van de zaak." "Ja maar…" Had Koos nog gesputterd, maar hij kreeg de kans niet, net als vroeger bij het sporten als Guusje in de aanval ging was er geen houden meer aan. "Het was altijd jouw zaak, maar je besprak altijd alles met mij, ik wist van de zaak bijna net zoveel als jij al was het uit de tweede hand en ik denk dat ik je daar toch altijd erg goed mee geholpen heb, of niet soms?" Koos kon niet anders dan bekennen dan dat dat waar was. "Nou" Vervolgde ze, "Dan is het toch heel raar dat toen we gescheiden waren je niks meer van je hebt laten horen en zien en al helemaal niet wat de zaak betreft. Weet je ik heb toen wel gezegd dat het jouw zaak was en dat jij er ook het meeste aanspraak op maakt, maar daarmee heb ik mijn rechten op mijn aandeel nog niet achter mij gelaten. Voorlopig is het nog zo dat ik net zo veel aanspraak kan maken op de aandelen als jij. O.K. ik was best van plan om het op redelijke voorwaarden mijn deel aan jou over te doen of als stille vennoot op de achtergrond te participeren, dan is toch wel het minste waar ik recht op heb, goed gexc3xafnformeerd te blijven. Of niet soms? Maar nee hoor wat gebeurd er je duikt weg in het leven van een ander, bent opeens wijnkenner annex restauranthouder of weet ik veel wat en pas als er een gerucht in de markt komt weet je mij weer te vinden."

Het was vreemd maar ondanks dat hij een kop had geregen als een boei, het zweet op z'n hoofdhuid kriebelde en hij zich dus verre van gemakkelijk voelde, was er toch ook de bewondering voor de doortastende en overtuigende Guusje die hij kende van de spaarzame ruzies die ze in het verleden wel eens hadden gehad. Ook toen had hij zich altijd als een kleine jongen gevoeld die op z'n nummer werd gezet en het stomme was, het was altijd terecht. Toen had het hem een vorm van veiligheid gegeven, alsof ze hem bij de les hield of weer op het goede spoor zette. Hoe het nu uit zou pakken daar was hij wat minder gerust op.

Wordt vervolgd, wil je de voorgaande episodes lezen klick dan op coach links bij de onderwerpen.